[OS]I need a girl like GD
posted on 14 Oct 2010 23:53 by lamild[SF]I need a girl like GD
Author : tempgee
Couple : T.O.P X G-Dragon
Rate : ?
---------------------------------------------
.
.
.
.
.
.
.
T.O.P’s Part
วันนี้ไอ้ยองเบมันเอาเพลงใหม่ของศิลปินคนโปรดของมันมาให้ผมลองฟัง เห็นว่าชื่อแทยงแทยังอะไรเนี่ยล่ะ เท่าที่จำได้นะไอ้นักร้องคนนี้กับไอ้ยองเบมันคล้ายกันเลยคุณว่ามะ ทั้งท่าทางขี้เก๊กกับหุ่นเตี้ยล่ำนั่นอีกล่ะ เอาเหอะ ไม่อยากจะเถียงว่ามันหล่อแถมเสียงก็ยังดีอีก ผมนั่งพลิกซีดีแผ่นเดิมไปๆมาๆเพื่อฆ่าเวลาเล่นไปพลางๆ คอก็คอยชะเง้อหาคนตัวเล็กที่จะเดินออกมาจากห้องเรียนซะที วันนี้เราจะทำอะไรกันดีน้า อิอิ กลับบ้านไปทำกับข้าวกินกันสองคน แล้วพออิ่มผมก็กินคนตัวเล็กเป็นของหวานซะเลย เจ๋งชะมัด แต่...ไม่ดีกว่า ต้องมานั่งดูหนังสร้างบรรยากาศโรแมนติกก่อน หลังจากนั้นก็...อะคึอะคึ แค่คิดก็เขิลแล้ววววววววว แต่สงสัยจะคิดเพลินไปหน่อยจนได้ยินเสียงคนน่ารักของผมแหลมแสบแก้วหูมาแต่ไกล
“ ไออ้วนนนนนนนนนนน “ น่ะ พูดถึงก็ใช่เลย เดินหน้าบูดมาแต่ไกลเชียว
“ เรียกตั้งนานทำไมไม่ได้ยินห๊ะ อ๋อ นี่มัวแต่นั่งหลีสาวอยู่ใช่มั้ย อย่าให้ชั้นจับได้นะไม่งั้นนายตายแน่ เชวซึงฮยอน “ ดูสิครับ ขู่ฟ่อๆยังกะแมว แฟนใครเนี่ย น่าร๊ากกกกกกกก
“ ประสาทกลับรึไง โดนด่าแล้วยิ้มอยู่ได้ “ แหนะ ปากน่าจูบจริงๆให้ตาย
“ ................................... “
“ เชวซึงฮยอน ถ้ายังไม่เลิกยิ้มชั้นจะไม่พูดด้วยแล้วนะ “ งอนซะแล้วสิแฟนผม
“ โอ๋ๆ จียงครับ ขอโทดน้า ที่เทมป์ไม่ตอบเนี่ยก็เพราะมัวแต่มองหน้าจียงอยู่ไง “ ยังจะมาค้อนอีก
“ มองทำไม หน้าชั้นมันมีอะไรติด “ เหวี่ยงซะด้วยวันนี้
“ ก็มีความน่ารักติดอยู่ไงครับ โอ๊ย จียงอ่ะ ตีเค้าทำไมเนี่ย “ ผมเอามือลูบต้นแขนตัวเองป้อยๆ ก็จียงน่ะสิฟาดมาเต็มแรงเลย สงสัยจะขึ้นรอยแล้วมั้งเนี่ย
“ พูดอะไรของนาย เลี่ยน จะอ้วก “ ปากเล็กก็ยังคงพูดว่าปาวๆ แต่หน้านี่เริ่มจะขึ้นสีเรื่อ
“ ที่รักแพ้ท้องใช่ป่ะ “ ผมหันไปยิ้มให้จียงอย่างดีใจ
“ อยากตายรึไงห๊า “ ง่า ที่รักแยกเขี้ยวใส่เค้าด้วย
“ เค้าล้อเล่นนิดเดียวเอง ป่ะ กลับบ้านเรากันดีกว่าเนอะ “ ว่าแล้วก็เอามือไปกุมมือเล็กๆนิ่มๆนั่นซะเลย
“ ไม่ต้องมาจับเลย “ จียงบิดข้อมือไปมาเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุมแต่ก็ดูจะไม่เป็นผล
“ อายอะไรล่ะครับ เค้ารู้กันทั้งมหาลัยแล้วมั้งว่าเราเป็นแฟนกันน่ะ “ คราวนี้ผมเลยก้มลงไปกระซิบข้างๆหูจียงซะเลย ก็เวลาจียงเขินน่ะน่ารักน่ากดที่สุดดดดดด
“ เออนั่นแหละ ปล่อยเลย ชิ “ แล้วจียงก็สะบัดมือผมเดินไปทีรถทันที เฮ้อ ที่รักอ้ะ
.
.
.
.
ลืมแนะนำตัวไปเลยครับ ผม เชวซึงฮยอน ชายหนุ่มสุดหล่อ หน้าตาก็ดี บ้านรวย แฟนสวย เก่งไปหมดทุกอย่างยกเว้นกับจียงคนเดียว เป็นชายหนุ่มที่สาวๆคนไหนก็อยากจะถวายตัวให้ แต่ฝันไปเถอะเพราะผมน่ะมีแฟนแล้ว แฟนผมน่ะเหรอ ก็คนตัวเล็ก เอวบางๆ หน้าหวานๆ สวยๆ แต่งตัวเก่ง มีเสน่ห์มากโดยเฉพาะกับผู้ชาย แถมขี้วีนเป็นที่สุด น่ารักใช่มั้ยล่ะ แฟนผมน่ะ อ๊ะ ลืมบอกชื่อไป เค้าชื่อว่าควอนจียงครับ แต่คิดว่าคงจะเปลี่ยนนามสกุลในเร็วๆนี้แหละ ฮ่าๆๆๆๆ
ตอนนี้ผมกับจียงเราอยู่บนรถกำลังจะกลับบ้านกันครับ นึกขึ้นมาได้พอดีว่ายองเบมันให้ซีดีเพลงมานี่นา ลองเปิดฟังซักหน่อยก็ดี
“ จียงครับ หยิบซีดีเพลงในกระเป๋าเทมป์ให้หน่อยสิ “
“ หือ ไหนอ่ะ “
“ ลองเปิดดูอ่ะครับ มีอยู่แผ่นเดียวอ่ะแหละ “
“ เจอแล้ว ไปซื้อมารึไง “
“ ป่าวน้า ยองเบมันเอามาให้ลองฟังอ่ะ “
“ ไอ้เตี้ยอ่ะนะ “
“ อื้อ “
มือบางเปิดกล่องซีดีก่อนจะค่อยๆหยิบแผ่นซีดีเพลงออกมา แล้วใส่เข้าไปในเครื่องเล่นช้าๆ ทำนองขึ้นต้นที่เริ่มขึ้นมาทำเอาจียงแอบเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจเลยทีเดียว
.
.
.
.
.
.
.
Jiyoung’s part
วันนี้แฟนผมเป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้ เจอหน้าก็เอาแต่ยิ้มแถมยังชอบทำให้เขินอยู่ได้ ไอบ้า แค่นี้ก็รักจะตายอยู่แล้ว พอเถอะ ก่อนที่ควอนจียงคนนี้จะสำลักความสุขตาย แล้วนี้วันนี้เทมป์บอกว่ายองเบให้ซีดีเพลงมาลองฟัง ไม่น่าเชื่อ ปกติไอเตี้ยนั่นมันงกจะตายไป จะยอมปล่อยของๆมันมาตกถึงมือคนอื่นด้วยรึไง ผมค่อยๆใส่แผ่นเข้าไปในเครื่องเล่นซีดีตามที่เทมป์บอกแล้วรอฟัง หือ เพลงนี้ชักจะน่าสนใจแล้วแฮะ
ผมเหนื่อยแล้วกับการที่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว
เหมือนคนที่ไม่สบายที่ต้องอยู่เป็นโสดแบบนี้
ผมคิดว่าผมต้องการผู้หญิงสักคน
ผมต้องการผู้หญิงที่คิดว่าใช่
ผมต้องการใครสักคนที่พูดคุยได้เปิดอกโดยไม่ต้องคิดก่อน
ไม่ทำนิสัยแบบเด็กๆและใครคนนั้นสามารถโอบกอดผมได้
ใครซักคนที่สามารถพูดคุยได้อย่างเปิดอก ไม่ทำนิสัยเด็กๆ ข้อแรกอ่ะใช่ แต่ข้อหลังคงไม่ใช่ผมแน่นอนอ่ะ
ไม่ใช่ผู้หญิงที่คบกันในยามที่เธอเบื่อหน่ายเมื่อต้องอยู่คนเดียว
แต่เธอคนนั้นจะมอบความรักให้ผมเพียงคนเดียวเท่านั้น
ผมมอบความรักให้เทมป์เพียงคนเดียวเท่านั้นนะ ถึงบางทีจะแอบมองคนอื่นบ้างก็เหอะ
แม้ยามที่ชายอื่นเข้ามาขอเบอร์โทรศัพท์เพื่อที่จะรู้จัก
ผู้หญิงคนนั้นต้องปฎิเสธมันออกไปและนำรูปของผมขึ้นมาโชว์
เวลามีคนเข้ามาขอเบอร์ผมก็ด่าเปิงไปหมดทุกรายอ่ะ หายห่วง อิอิ
ดูแฟนผมสิครับ นั่งยิ้มจนหน้าบาน ขับรถแค่นี้มันจะมีความสุขอะไรนักหนา เอ๊ะ หรือจะเพราะฟังเพลงนี้กันแน่ แม่ง ชื่อเพลงอะไรวะเนี่ย ลองหยิบกล่องซีดีมาพลิกไปดูด้านหลัง I need a girl โอ้โห ชื่อเพลงนี่ต้องการมากป่ะวะ แล้วที่แฟนผมมันยิ้มอยู่ตอนนี้อย่าบอกนะว่ามันก็...need a girl อยู่เหมือนกัน ไม่นะ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ เพื่อนเบ้ มึงตายยยยยยยยยยย
ผู้หญิง ผมต้องการผู้หญิงสักคน
ไม่จำเป็นต้องน่ารักเพราะมันไม่สำคัญเท่ากับสิ่งที่เธอทำ
รูปร่างที่ดูดีก็เหมือนกันมันไม่สำคัญเท่ากับสิ่งที่เธอทำ
ผมต้องการผู้หญิงสักคน
ที่รัก ผมต้องการผู้หญิงสักคน
ผู้หญิง ที่้ต้องการผมเหมือนที่ผมต้องการเธอ
ฮึก กูไม่ใช่ผู้หญิงนี่หว่า แต่กูก็น่ารักไม่แพ้ผู้หญิงเลยนะ รูปร่างก็ดีด้วย แต่มึงก็ยังยืนยังว่ามึงต้องการผู้หญิง ใช่ซี้ กูมันเก่าแล้วนี่ กระซิกๆๆๆ
จียงนั่งกัดเล็บพร้อบกับปรายตาไปมองซึงฮยอนที่กำลังขับรถก่อนจะสะบัดหน้ากลับมาอย่างเดิม ทำเอาซึงฮยอนงงไปพักหนึ่งว่าแฟนสาวเค้าเป็นอะไรอีกแล้วหว่า แต่เท่าที่ดูไม่น่าจะพ้นอาการคิดมากที่เจ้าตัวชอบเก็บเรื่องเล็กๆน้อยๆมาคิดจนได้เป็นเรื่องใหญ่ ใหญ่มากจริงๆนะ จนเค้าคิดว่าจียงน่าจะไปเรียนนิเทศแทนศิลปกรรม
ผู้หญิงแบบที่ดูดีเวลาที่เธอสวมยีนส์มากกว่ากระโปรงสั้นๆ
กูสวมกระโปรงไม่ได้ แต่กูก็ดูดีในทุกชุดที่ใส่นะ ไม่ว่าจะแฟชั่นเทรนด์ไหนมาแรงหรือแบรนด์ไหนกำลังเซลล์เค้าก็รู้หมดอ่ะแหละ เรื่องแต่งตัวอ่ะขอให้บอกเหอะ
ผู้หญิงที่ทานแค่ข้าวผัดกิมจิธรรมดาๆที่ผมปรุงให้
ให้กินข้าวผัดกิมจิฝีมือไอ้หน้าลิงนี่อ่ะนะ ควอนจียงขอลาไปกินกล้วยดีกว่า กลัวต้องไปนอนโรงบาลแล้วไม่คุ้มกับค่าอาหารที่กินไป ก็ไม่อยากจะทำร้ายน้ำใจ แต่แฟนเค้ามันทำอะไรไม่เป็นเลยนี่นา ต้มมาม่าได้ก็บุญแค่ไหนแล้ว
ผู้หญิงที่ยังดูอ่อนเยาว์เสมอไม่ว่าเธอจะอายุมากขึ้นเท่าใด
ผมชอบผู้หญิงแบบนั้นแหละ
(รู้ใช่ไหมว่าผมหมายถึงอะไร)
ดูอ่อนเยาว์เสมอเหรอ แน่น๊อน ก็ควอนจียงคนนี้น่ะ ผ่านมาแล้วทุกยี่ห้อ อันไหนดีอันไหนไม่ดีสามารถแจกแจงรายละเอียดได้ยิบย่อย ถามว่าดาราคนไหนเป็นพรีเซนเตอร์เค้ายังรู้เลย อ่ะโด่
แต่ไอ้ประโยคที่ว่า ผมชอบผู้หญิงแบบนั้นแหละ ฮึก มันแทงใจอ่ะ ก็คนมันเป็นผู้ชายนี่หว่า ว๊ากกกกกกกกก ควอนอยากจะพ่นไฟ รู้ดีว่ายังไงผู้ชายมันก็ต้องชอบผู้หญิงอยู่วันยังค่ำแต่แบบ...มันทำใจไม่ได้อ่ะ นิดนึงเดะ ฮือๆๆๆๆๆ
ผู้หญิงที่ขึ้อายและแสดงมันออกมาในยามที่ควรใช้
ขี้อายเหรอ แน่อนว่าผมเป็นคนขี้อาย อิอิ (บ้านมึงสิ : แทยัง)
ผู้หญิงที่คอยระวังกิริยาตลอดเวลาไม่ให้ขาดเกิน
ระวังกิริยาอ่ะนะ เท่าที่จะได้ล่าสุด ประมาณอาทิตย์ที่แล้วมีคนมาจีบเทมป์ พอผมรู้ผมก็แค่ตามไปวีนเท่านั้นเอ๊งงงง สถานที่อ่ะเหรอ โฮะๆๆๆ กลางโรงอาหารไงล่ะ หึ ให้มันรู้ซะบ้างว่าแฟนใคร ไงล่ะ ผมน่ะมารยาทดีสุดๆไปเลย
แต่เมื่อไรที่ผมอยู่เคียงข้างเธอ
หืม เธอรู้และพูดคุยกับผมได้เหมือนปกติ
ก็ไม่เคยเห็นอ่ะนะว่าแฟนผมมันจะอึดอัดเวลาอยู่กับผม ออกจะมีความสุขระริกระรี้เกินหน้าเกินตาด้วยซ้ำ แต่หรือว่าเทมป์จะแอบไปบ่นลับหลังให้ไอยองเบฟัง ไม่ได้ๆ ต้องโทรไปถามให้รู้เรื่องซะแล้ว
รถสปอร์ตคันงามจอดนิ่งสนิทอยู่ที่บ้านหลังเล็กๆที่แลดูอบอุ่น จียงจึงตื่นจากห้วงความคิดแล้วรีบเก็บกระเป๋า เปิดประตูรถ แล้วเดินเข้าบ้านไป ทำเอาซึงฮยอนต้องแปลกใจกับอากัปกิริยานั้นแต่ก็เดินตามร่างบางเข้าไป จียงเดินเข้าไปนั่งเฉยๆที่โซฟา คิ้วบางๆยังคงขมวดเป็นปมจนคนที่เห็นอดจะเข้าไปช่วยผ่อนคลายไม่ได้ ร่างสูงใหญ่ของซึงฮยอนเดินเข้าไปนั่งข้างๆคนรักตัวเล็กก่อนจะวาดแขนออกไปโอบกระชับเอวบางพร้อมๆกับดึงรั้งร่างนั้นให้เข้ามาหาตัวเอง
“ เป็นอะไรไปครับคนดี เรียนหนักเหรอ หืม “ พูดพลางกดจูบลงไปที่ขมับเบาๆ
“ ไม่เป็นอะไรหรอก วันนี้อยากกินอะไรเป็นพิเศษรึป่าว “ จียงหันกลับมาสวมกอดซึงฮยอนเอาไว้
“ อยากกินจียงไงครับ “ พูดพลางส่งสายตาหื่นๆไปให้จนจียงต้องหันหน้าหนีไปอีกทางด้วยความเขิน
“ บ้า เทมป์อ่ะ “ คนตัวเล็กแก้มแดงระเรื่อ
“ ก็จริงนี่นา จียงออกจะน่ารักน่ากินขนาดนี้ “ ซึงฮยอนกระชับอ้อมกอดดึงจียงให้ขึ้นมานั่งตักตัวเองพร้อมกับค่อยๆจับร่างบางให้หันหน้ามาหา
“ ไม่เอา ไม่คุยด้วยแล้ว “ จียงก้มหน้างุดด้วยความอาย พยายามดิ้นให้หลุดจากการเกาะกุมของลิงยักษ์
“ โอ๋ๆ เป็นอะไรไปครับ ไหนบอกเทมป์หน่อยสิว่าจียงเครียดอะไรอยู่ “ ร่างสูงเห็นแฟนตัวเองเขินจนกลัวว่าแก้มจะระเบิดจึงเลิกแหย่พร้อมกับถามคำถามที่แสดงถึงความเป็นห่วงเป็นใย
“ เทมป์รักจียงมั้ย “ ช้อนสายตาขึ้นมามองหน้าคนตัวสูงที่กอดเค้าอยู่
“ รักสิครับ “ ซึงฮยอนตอบพร้อมกับยืนยันด้วยการจูบปากนุ่มๆนั้นเบาๆ
“ จียงไม่ใช่ผู้หญิงนะ ไม่มีหน้าอก ไม่สวยด้วย “
“ งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเอง นิสัยก็ไม่ดี “
“ แถมยังขี้วีน ขี้หงุดหงิด ขี้โมโห ไม่น่ารักด้วย “ ประโยคสุดท้ายคนตัวเล็กพูดพร้อมกับน้ำเสียงที่สั่นเครือ แถมในนัยน์ตาคู่สวยนั่นก็ดูเหมือนจะมีน้ำตาคลออยู่ จนซึงฮยอนต้องรีบดึงเข้ามากอดปลอบ
“ จียงอา ไม่ว่าจียงจะเป็นยังไงผู้ชายคนนี้ก็รักจียงเสมอนะครับ “ ตาคมๆคู่นั้นกำลังสบกับดวงตาคู่เล็ก
“ ถ้าผมชอบผู้หญิงผมจะมาคบกับจียงทำไมกันล่ะ “ มือแกร่งไล้ไปบนใบหน้าสวยได้รูป
“ ใครบอกว่าจียงไม่สวยครับ แฟนผมน่ะสวยที่สุดเลยนะ “ หน้าผากของคนตัวโตเคลื่อนเข้ามาใกล้จนชิดกับคนตัวเล็ก
“ ผมชอบจียงที่ขี้วีน ขี้หงุดหงิด เอาแต่ใจตัวเอง “ ริมฝีปากบางจูบลงไปที่จมูกรั้นอย่างหมั่นเขี้ยว
“ อีกอย่างนะ จียงน่ารักกับผมคนเดียวก็พอห้ามไปน่ารักกับใครเด็ดขาดรู้มั้ย “ ริมฝีปากที่ประกบลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัวชักจูงให้จียงจูบตอบอย่างเสียไม่ได้
ซึงฮยอนอุ้มจียงขึ้นมาก่อนจะพาเดินขึ้นไปบนห้องทั้งๆที่ปากของทั้งคู่ก็ยังไม่ห่างจากกัน แขนเรียวเล็กเอื้อมโอบรอบคอคนตัวใหญ่อย่างรู้งาน มารู้สึกตัวอีกทีแผ่นหลังบางๆก็สัมผัสกับที่นอนนุ่มเสียแล้ว ร่างสูงผละจูบออกมาให้คนตัวเล็กได้หายใจหายคอก่อนจะค่อยๆขึ้นไปคร่อมอยู่บนร่างบางๆนั้น
“ จียงอยากรู้มั้ยครับว่าเทมป์รักจียงมากแค่ไหน “
“ แล้วเทมป์รักจียงมากแค่ไหนล่ะ หืม ไม่เห็นจะรู้เลย คิกคิก “ ยั่วอีกแล้วให้ตายสิ แฟนใครเนี่ย ช่างยั่วเหลือเกิน
“ งั้นเทมป์จะทำให้จียงรู้เองนะครับ “
ร่างสูงกดจูบลงไปบนริมฝีปากบางที่บวมช้ำก่อนจะค่อยๆส่งลิ้นร้อนๆเข้าไปหยอกล้อภายในโพรงปากหวาน ชอนไชหลอกล่อให้จียงเกิดอารมณ์ มือแกร่งสอดเข้าไปใต้เสื้อเชิ้ตเนื้อบางก่อนจะค่อยๆไปละกิดที่ตุ่มไตสีชมพูบนหน้าอกทั้งสองข้าง ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะยินยอมให้คนขี้แกล้งทำตามใจชอบ กว่าจะรู้ตัวว่าเสื้อผ้าของตนเองถูกริดรอนไปจนหมดก็ตอนที่มือแกร่งเอื้อมไปสัมผัสที่ส่วนอ่อนไหวกลางลำตัว มือร้อนลากไล้จนส่วนนั้นแข็งขืน จียงจิกเล็บลงไปบนต้นแขนแกร่งพร้อมๆกับเบือนหน้าหนีสายตาจากร่างข้างบน ร้อนแรงจนแทบจะมอดไหม้
“ อื้อ เทมป์ อ่ะ อย่า...แกล้งกัน...สิ “ ร่างบางบิดเร่าๆด้วยความทรมาน ทำให้ซึงฮยอนต้องเร่งจังหวะการขยับมือให้เร็วขึ้น
“ ที่รักครับ วันนี้อยากจะอยู่ข้างบนรึป่าว หืม “ ถามพลางเร่งจังหวะมือจนร่างบางปลดปล่อยออกมาจนหมด
จียงค่อยๆพยุงตัวขึ้นก่อนจะผลักคนขี้แกล้งให้ไปนั่งพิงหัวเตียงรอ ท่าทีเขินอายที่มีมาตอนแรกหายไปหมดแล้วเหลือเพียงแต่จียงที่ขี้เล่นเท่านั้น จียงวาดขาขึ้นคร่อมบนตัวซึงฮยอนก่อนจะนำบั้นท้ายไปเสียดสีกับส่วนนั้นของร่างสูงเรียกให้คนตัวสูงส่งเสียงซี้ดซ้าดออกมาได้อย่างดี
“ จียงอ่ะ อย่าแกล้งอีกเลยนะ เทมป์จะทนไม่ไหวแล้วนะครับ “
“ อือ อย่าใจร้อนสิ “ ใช่ว่าควอนจียงจะฟังใคร ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุนั่นแหละ จนซึงฮยอนอดรนทนไม่ไหวจับสะโพกมนกดลงไปที่ส่วนแข็งขืนของตัวเองจนมิด
“ อ๊า เทมป์ “ ร่างบางกัดปากด้วยความที่ยังไม่ได้ทันตั้งตัว
“ อืม จียง แน่นจัง “
“ ไอบ้า อ๊ะ อื้อ “
“ ขยับหน่อยสิครับ “
มือแกร่งจับที่สะโพกมนกลมก่อนจะค่อยๆช่วยจียงขยับจังหวะ ร่างกายที่ขยับขึ้นลงเป็นไปอย่างเนิบนาบเชื่องช้า เนื่องจากว่าซึงฮยอนไม่ต้องการที่จะเร่งรัดคนตัวเล็กมากเกินไป อยากให้จียงคุมเกมส์เองมากกว่า จนเมื่อคนตัวเล็กเริ่มชินจังหวะการขยับสะโพกของจียงก็เร็วขึ้น
“ อ๊า อ๊ะ อา...ฮ่าห์ “ กิจกรรมรักที่เรียกเหงื่อได้มากโขจนจียงต้องพยายามสะบัดผมไปด้านหลังอยู่บ่อยครั้ง ยิ่งเพิ่มความเซ็กซี่ให้กับร่างบางจนซึงฮยอนทนไม่ไหวเป็นฝ่ายพลิกขึ้นมาอยู่ด้านบนซะเอง
“ เดี๋ยวเทมป์ทำเองนะ “ ร่างสูงกระแทกกายลงไปไม่ยั้งเมื่อความต้องการเริ่มจะสูงขึ้นจนทนไม่ไหว เสียงเสียดสีกันของผิวเนื้อดังผสานไปกับเสียงครางของจียง แรงอารมณ์ที่โหมกระพือขึ้นทำเอาคนตัวเล็กแทบจะระเบิด มือบางขยุ้มจิกลงไปบนผ้าปูที่นอน ซุกซบใบหน้าลงไปกับหมอนนุ่ม
“ จียง รู้รึ...ยัง อา...ว่าเทมป์รัก อ่ะ...จียงมากแค่ไหน “
“ อือ รู้...รู้แล้ว ท...เทมป์ อ๊ะ เร็ว...อื้อ อีกนิด...นะ “ ได้ฟังคำขอของคนตัวเล็กแล้วซึงฮยอนก็ยิ่งเร่งจังหวะให้เพิ่มขึ้น ร่างสูงถอนกายออกมาจนสุดก่อนจะกระแทกกายลงไปใหม่ ก่อนที่ร่างทั้งสองร่างจะกระตุกเกร็ง ซึงฮยอนปลดปล่อยเข้าไปในตัวของจียงในขณะที่จียงเองก็ปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้องแกร่ง
“ อ๊า...... อึ่ก ......... อ๊ะ ....... อ่า “ ร่างบางหอบฮัก พยายามสูดอากาศเข้าปอด ก่อนจะรับรู้ว่าร่างสูงถอนส่วนนั้นออกจากร่างกายแล้วลงมานอนข้างๆกัน จียงซุกหน้าลงไปบนอกกว้าง มือเล็กกอดรอบเอวของซึงฮยอนเอาไว้
“ รักนะครับ รักจียงที่สุดเลย “
“ อื้ม รักเทมป์เหมือนกัน “
“ แล้วตกลงวันนี้ที่คิดมากเพราะอะไรกันครับ “ ซึงฮยอนเอ่ยถามหลังจากที่เงียบกันไปซักพัก นิ้วเรียวเกลี่ยผมที่ตกลงมาปรกหน้าคนในอ้อมกอดออกก่อนจะหอมหน้าผากเนียนเบาๆ
“ ก็...เพลงของยองเบไงล่ะ ฟังแล้วมันก็อดคิดไม่ได้นี่นา “ จียงตอบออกมาทำเอาซึงอยอนหลุดขำ ที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง จียงนี่น้าคิดมากเกินไปแล้ว
“ หึหึๆๆ “
“ ไม่ต้องมาขำเลยนะ ไม่ตลก “ แล้วจียงก็ทำแก้มป่องปากเชิดก่อนจะหันหน้าหนีไปอีกทาง
“ โอ๋ๆ อย่างอนสิครับ เทมป์ก็ไม่ได้ว่าอะไรซักหน่อย แต่จียงยังฟังเพลงไม่จบเลยไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่ฟังต่อให้จบล่ะครับ “
“ ไม่อยากฟังแล้ว “ พูดพร้อมเอามือสองข้างปิดหูจนซึงฮยอนต้องจับให้เอาออก
“ ถ้าเทมป์อยากจะร้องให้ฟังจียงก็จะไม่ฟังงั้นเหรอ “ จียงหันขวับกลับมามอง แทบไม่อยากจะเชื่อหู ไอ้กอริลล่ามันจะร้องเพลงให้เค้าฟัง
“ อยากสิถ้าเป็นนาย “ จียงยิ้มแป้น นอนรอฟังอย่างใจจดใจจ่อ
ท่อนแร็พกับเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ทำเอาจียงอดยิ้มตามไม่ได้
มันไม่ใช่ปัญหาอะไรใหญ่โต
แต่ผมชอบผู้ชายน่ารักที่ดูดีมีสไตล์
แม้ว่ายามว่างของพวกเราแตกต่างกัน
แต่รสนิยมความชอบของพวกเราก็เหมือนกัน
ผู้ชายที่สามารถรับฟังเรื่องราวของผมได้มากมาย
เมื่อพวกเราดูหนังหรือว่าฟังเพลง
(ใช่!) ผมรักคุณ คุณที่ทำให้ผมชอบ
เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้คน เธอจะมีหลักการและเป็นคนขึ้เล่น
เมื่ออยู่ต่อหน้าผม เธอมักจะพูดว่า “อ๋อ ฉันไม่ทราบเลยค่ะ”
เสียงใสๆที่คอยปลุกผมให้ตื่นในยามเช้า
(จูบทักทายในตอนเช้า) ผมอยากเริ่มเช้าวันใหม่แบบนั้น
และผมจะนอนหนุนตักเธอในยามค่ำคืน
คอยฟังเพลงกล่อมเด็กที่เธอร้อง
ผมต้องการจะฝันถึงเธอ
มันทำให้หัวใจผมเต้นระรัวเหมือนกำลังแข่งขันอีกครั้ง
มันทำให้ผมประพันธ์เพลงหวานได้อีกครั้ง
เธอรู้ไหมว่าผมไม่ต้องการอะไรมากกว่านี้อีกแล้ว
มันไม่ใช่เพียงแค่นั้นนะ
เธอคือคนที่ผมต้องการจะมอบหัวใจให้
จียงเขินจนไม่รู้จะทำตัวยังไง ไอบ้านี่มันเปลี่ยนเนื้อร้องเค้าด้วยอ่ะ กรี๊ดดดดดดดดดด? ถูกใจควอนจีคนนี้มากมาย
“ รู้รึยังครับ “ เสียงนุ่มๆกระซิบถามที่ข้างหู ก่อนจะจับจียงเงยหน้า
“ อื้อ ไออ้วนเอ๊ยยย “ จียงกดจูบลงที่มุมปากของซึงฮยอนก่อนจะรีบซุกเข้าหาแผ่นอกกว้างด้วยความที่ไม่อยากจะสู้สายตาคมๆนั่นอีกแล้ว
.
.
.
.
.
.
.
ไงล่ะครับจียงของผม น่ารักใช่มั้ยล่ะ อิอิ คนนี้ผมไม่ให้ใครหรอกนะจะบอกให้ หวงมากแล้วก็รักมากด้วย คนอ่านทั้งหลายก็เลิกมาแอบดูได้แล้ว พวกผมจะได้ทำอะไรต่อสะดวกหน่อย เนอะจียง ^^
ปล.สงสัยพรุ่งนี้ต้องไปตบรางวัลให้ยองเบมันซะแล้วสิ
Talk : ฟิคเวิ่นๆ เพราะอยู่ดีๆก็อยากแต่ง อาจจะมึนๆงงๆภาษาไม่สวยก็ให้อภัยเค้าด้วยเหอะ ช่วงนี้การบ้านเยอะเลยเบลอๆ ฮ่าๆๆๆ ฟิคเรื่องนี้ใครใคร่เม้นท์ก็เม้นท์เหอะ ใครไม่อยากเม้นท์ก็ไม่ต้องเม้นท์ I don’t care เหนื่อยแล้ว เชอะ ใครรอนอกใจตอนพิเศษกับ who care ก็รอไปก่อนน้าขอเวลาอีก เอิ่ม ซักเดือนเป็นไง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Thanks : พี่ๆทั้งหลายที่คอยทวง เพื่อนๆที่จิกทุกวัน น้องๆที่คอยงอนเราอยู่เสมอ เราไม่ง้อหรอก อิอิ ฟิคอาจจะลงช้าไปแต่ก็ลงให้แล้วน้า